Muggen

Het is wennen voor mij, maar ik ben hier in trek bij de muggen.
Waar ik vroeger altijd Mickel uit lachte omdat hij rond danste in een poging muggen te ontwijken, ben ik nu het haasje. Ik weet niet of ik veranderd ben of dat de muggen hier gewoon een andere smaak hebben, maar het is wennen.
In playa was Joja nog de pineut. Als we 's ochtends genoten van de zonsopgang op het dakterras, was ze binnen 10 minuten al weer binnen met minimaal zes plakaten.
Hier in Tulum is het de omgekeerde wereld. Als we onder de veranda zitten, spring ik ineens omhoog. Vijf plakaten rijker vlucht ik naar binnen.
Laatst speelde ik een potje poul met Joja. Zij had nergens last van en ik werd continu op mijn benen gestoken. Als klap op de vuurpijl verloor ik het potje poul ook nog. Joja knuffelde me om me op te beuren. (Na haar vreugdedans uiteraard.)
Vanmorgen was het muggen hoogtepunt. We gingen een tempel vlakbij Tulum bekijken. Iets ten zuiden was een klein, niet toeristisch complex. Ik stond al helemaal in de antimug, want het had geregend die ochtend en dan lijken er nog meer muggen te zijn. Het complex stond in een vochtig stuk jungle. Het duurde even voordat ik me realiseerde dat die dansende deeltjes stof in het zonlicht geen stofdeeltjes maar muggen waren. Ze staken door mijn jurkje heen en ook door de antimug heen. We besloten sterker geschut in te zetten en voor het eerst van mijn leven werd in de deet gezet. Dit hielp zeker twee en een halve minuut. Terwijl ik een prachtige tempel op klom voelde ik ze weer aanvallen. De steile trap liet geen ruimte om de muggen te verjagen zonder naar beneden te storten. We hebben boven vluchtig rondgekeken. Beaamd tegen elkaar dat het erg mooi was hier en zijn toen zo snel mogelijk naar de auto gevlucht. Doortje was er als eerste en eenmaal in de veilige auto konden we lachen om dit avontuur. Volgens mij waren we een zeer smakelijk ontbijt geweest, zelfs met deet.