Gisteravond hebben we nog een rondje over het pleinachtige park van Valladolid gelopen. Het was sprookjesachtig verlicht en de zwoele avond maakte het compleet. Voor de wandeling hadden we nog een tweede portie besteld van de lekkerste hapjes van ons diner en pas tegen tienen gingen we naar onze kamers.
Onze huurauto had kuren en in de loop van de avond zou er een monteur komen kijken. Daarom waren we langer opgebleven, maar toen we eenmaal van de gezellige sfeer in het nachtelijk Valladolid hadden geproefd wilden we enkel langer hiervan genieten.
De volgende ochtend had Joja een feestontbijtje met maispannekoekjes met ham, Dorelijn een roerei, Tonja een bordje vers fruit en Mickel een Mexicaans ei. (Met veel worstjes en peper erdoor)
Toen zijn we vertrokken uit Valladolid. Tonja wilde nog extra water kopen en belandde in een schoolboekenwinkel. (Soms is het vanaf straat erg moeilijk bepalen wat een winkel precies verkoopt. . .) Ze hadden gelukkig ook water en hun assortiment schriften was zo leuk dat we nogmaals terug zijn gegaan, zodat Joja en Door een schrift konden uitzoeken.
Daarna hebben we nog een stop gemaakt in een supermarkt voor een reservevoorraad glutenvrije mais crackers en chips. En toen kon Mickel eindelijk koers zetten naar Ek Balam. Ek Balam is een redelijk recent ontdekte ruïne die duidelijk nog niet ontdekt is door de massa's toeristen.
Het was een klein complex, maar er was verrassend veel beeldhouwwerk nog herkenbaar. Toen we op tweederde van de grootste trap waren was er een hele zijde met prachtig beeldhouwwerk. Het stelde een grote mond voor met uitstekende tanden. Bovenop het grafmonument was het uitzicht weergaloos. Jojanneke ontdekte twee grote bulten in de jungle waar volgens ons vast ook nog bouwwerken onder verborgen zaten. Ook voor Dorelijn, die besloten had de klim niet te maken was er veel te ontdekken. Aan de voet van dit bouwwerk waren allerlei kamertjes waar je in kon. Verder op het terrein waren nog allerlei gebouwen. Het meest bijzonder, na de mooie beeldhouwwerken, was een ovale tempel.
Uiteindelijk begon het te regenen en besloten we weer naar de auto te gaan. Dit was de mooiste ruïne die we gezien hadden tot nu toe.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten