woensdag 4 augustus 2010

Laatste dagen

De laatste dagen gaan in een waas voorbij. Heerlijke uitjes naar het strand. Mickel geniet iedere dag van een goddelijke bagel met zalm. Jojanneke heeft hier een scrambled egg met gesmolten kaas ontdekt. Iedere avond naar Tulum waar we wandelen langs de hoofdstraat. Allerlei winkeltjes en caféetjes verleiden ons. 'Buy something you don't need.' 'Good price, come in. Special price for you.'
Helaas is ons poulcafé gesloten. Problemen met de vergunningen of zo.
Gisteren hadden we de schrik van ons leven toen ons favoriete restaurant gesloten was. Het bleek de wekelijkse sluitingsdag te zijn en zo moesten we op zoek naar een ander eet adres.
Een rustig grillrestaurant bracht uitkomst. Tot onze verbazing kwam Wilbert voorbij lopen met een Harley aan de hand. Hevig zwetend en mopperend vertelde hij dat de motor kuren had. Ik zei tegen hem dat ik dacht dat hij gewoon liep te paraderen met die prachtige motor. Hij moest lachen.
Die middag waren we nog even naar Playa del Carmen gereden. Ons terras aan zee bleek opeens bevolkt door tweemaal zoveel toeristen. Waarschijnlijk is het seizoen echt aangebroken nu het augustus is. Het was leuk om er weer even te zijn, maar wat zijn we blij dat we in Tulum zitten. De overheerlijke sinasappelsap bleek te zijn vervangen voor sap uit een tetrapak. Kleine teleurstellingen die ons deden besluiten om snel weer naar Tulum te gaan. We wilden nog even langs de kledenverkoop. Ik had hier al een prachtige tafelloper gekocht en de hele vakantie had ik spijt gehad dat ik er geen twee gekocht had. We trotseerden de intense hitte en vonden een nog mooier exemplaar dan vorige keer. In Merida had ik ze ook gezien, maar daar waren ze vier keer zo duur en dat vond zelfs ik te gortig.
De hitte had me naar gemaakt en ongerust bracht Mickel me weer naar ons koele huis. Gelukkig knapte ik weer op na een duik in het zwembad en wat te eten in mijn buik. Ellendig dat altijd als ik naar word de angst op steekt dat ik gluten op heb. Je weet bij mij nooit hoe lang het zal duren.
In Playa was de zee zo glad als een spiegel, maar in Tulum waren er heerlijke golven en wat wind. De meiden en Mickel vertoefden die middag nog uren in de zee. Ik hield me koest. Ik had een heerlijke historische roman gevonden. (Ja Cas, zo'n foute. En de Engelstalige hebben nog foutere plaatjes op de voorzijde. Je zou gegriezeld hebben.)
Nu genieten we van ons laatste ontbijt met uitzicht op de Caribische zee deze vakantie.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten